Ik werk met makers. Mensen die vanuit een artistieke of creatieve impuls eigen werk maken - of je nu schrijft, speelt, componeert, filmt, ontwerpt, danst of performt. Het gaat niet om het medium, maar om de scheppende houding: je creëert vanuit een eigen visie en bent auteur van wat je maakt.
Of je nu in een repetitieruimte staat, achter een bureau zit, op een podium speelt of in een atelier werkt - als je iets maakt dat er zonder jou niet zou zijn, dan is dit werk voor jou.
Een paar terugkerende situaties - niet om volledig te zijn, wel om herkenbaar te maken wat hier gebeurt:
— Een schrijver die vastloopt in akte twee, en niet weet of het aan het verhaal ligt of aan haarzelf.
— Een filmmaker met een nieuw idee die wil onderzoeken waar het hart van het verhaal ligt, voordat ze verder schrijft.
— Een regisseur die twijfelt over haar positie in het gezelschap, en voelt dat dat doorwerkt in haar werk.
— Een acteur wiens stem regelmatig hapert bij een specifiek tekstgedeelte, en die niet kan plaatsen waarom.
— Een componist met een stuk dat klopt op papier, maar dat niet wil ademen.
— Een documentairemaker die op locatie vastloopt en niet meer weet wat het werk van hem vraagt.
— Een schrijver-en-regisseur-duo dat een productie ontwikkelt en samen wil voelen waar het gezamenlijke verhaal om vraagt.
— Een beeldend kunstenaar voor wie de richting helder is, maar de stap niet.
— Een dramaturg, choreograaf of schrijfdocent die systemisch wil leren kijken naar de verhalen waarmee zij werkt.
Dit zijn momenten waarin praten of analyseren niet meer beweegt - en waarin een opstelling kan tonen waar je werk vandaan komt en waar het naartoe wil.
Voor wie het precies wil nalezen - disciplines, domeinen, gezelschappen, kunstvakonderwijs en begeleiders - staat een uitgebreidere kaart op een eigen pagina.